Prognozując przebieg korekcji mowy, należy wziąć pod uwagę czynniki mające wpływ na długość terapii logopedycznej. Za główny taki czynnik przyjmuje się rodzaj zaburzenia i jego złożoność. Każda wada wymowy oraz towarzyszące jej ewentualne zaburzenia, wymagają rożnego wkładu pracy logopedy, dziecka, a także rodziców. 

Zupełnie inaczej będzie przebiegać terapia logopedyczna dziecka, u którego zaburzona jest pojedyncza głoska np. [ź], a inaczej, gdy zaburzony jest cały szereg głosek np. [ś], [ć], [ź], [ʒ́].

Na czas trwania terapii logopedycznej mogą mieć także wpływ inne czynniki, wśród których można wymienić:

• konieczność konsultacji z innymi specjalistami np.: laryngologiem, psychologiem, ortodontą, foniatrą;
• wiek dziecka;
• zaangażowanie rodzica/opiekuna w terapię, praca w domu z dzieckiem;
• indywidualne zdolności i motywacja dziecka do pracy.

Każdy pacjent wymaga indywidualnego i kompleksowego spojrzenia specjalisty. Oznacza to, że program terapii logopedycznej powinien być opracowany dla konkretnego dziecka, a wybór środków, metod i pomocy dostosowany do jego możliwości psychofizycznych. Ważnym aspektem, który może skrócić czas trwania terapii jest systematyczność pracy z dzieckiem w domu.