Karty odpowiedzi
Do każdej karty pracy zamieszczamy karty odpowiedzi. Przydatne będą dla logopedów i innych specjalistów, nauczycieli oraz rodziców, to jest tych wszystkich osób, które wspomagając rozwój mowy i języka dziecka z SLI, poszukują materiałów do terapii. Dołączenie do każdego ćwiczenia karty odpowiedzi daje także samemu dziecku możliwość samodzielnej pracy z natychmiastowym sprawdzeniem trafności rozwiązania. Karty odpowiedzi mają także walor dydaktyczny. Dziecko poprzez ich zastosowanie uczy się i utrwala nabywane umiejętności językowe. »
Zbiór ćwiczeń do terapii dziecka ze specyficznymi zaburzeniami językowymi – SLI (klasy IV–VI szkoły podstawowej) – teoria
Publikacja powstała z myślą o dzieciach, które mają trudności z rozumieniem mowy, przypominaniem sobie słów i budowaniem wypowiedzi. To dzieci, które zamiast „grzebień” mówią „widelec”, długo szukają w pamięci właściwej nazwy albo opisują przedmiot czy czynność, bo nie potrafią przywołać odpowiedniego słowa. Materiały zawarte w książce wspierają terapię dzieci z SLI i mogą być pomocne dla logopedów, terapeutów, nauczycieli oraz rodziców szukających gotowych ćwiczeń, pomysłów i inspiracji do codziennej pracy z dzieckiem. »
Gdzie coś jest…?
Karty ćwiczeń „Gdzie coś jest…?” to ćwiczenia koniugacji. Dotyczy utworzenia formy osobowej czasownika z imiesłowu biernego oraz zastosowania tej formy w zdaniu. Jest także ćwiczeniem rozumienia różnego znaczenia wyrazów mających różne przedrostki, a tę samą podstawę słowotwórczą. »
Gdzie się znajduje lub skąd pochodzi?
Karta ćwiczeń „Gdzie się znajduje lub skąd pochodzi?”to ćwiczenia deklinacji. Dotyczy odmiany rzeczowników (nazw własnych) rodzaju męskiego i żeńskiego w miejscowniku liczby pojedynczej. Ćwiczą umiejętność rozumienia nazwy na podstawie brzmienia jej określenia wyrażonego przymiotnikiem. Ćwiczą również tworzenie rzeczownika w mianowniku z tego samego rzeczownika w miejscowniku. »
Kłopotliwe końcówki
Karta ćwiczeń „Kłopotliwe końcówki” to ćwiczenie deklinacji dotyczące odmiany rzeczowników pospolitych rodzaju żeńskiego w przypadkach, gdy formy odmiany zakończone są końcówką –ą lub –om. Wymaga zastosowania tych form w zdaniu. Jest jednocześnie ćwiczeniem związku rządu czasownika z rzeczownikiem. Jest także ćwiczeniem ortograficznym. »










