Diagnostyka wędzidełek wymaga posługiwania się jasnymi kryteriami. Służą one do oceny stopnia ograniczenia języka i wskazań do zabiegu. W literaturze stosuje się kilka klasyfikacji. Dotychczas żadna z nich nie uzyskała statusu „złotego standardu” i używane są przez specjalistów zamiennie. Najczęściej stosowane systemy klasyfikacji odnoszą się do przyczepu i funkcjonalności wędzidełka.
Pozostało jeszcze 99% treści
Aby zobaczyć cały artykuł, zaloguj się lub zamów dostęp.
Jeśli nie masz jeszcze dostępu, załóż konto a otrzymasz m.in.:
- praktyczne wskazówki, które pomogą Ci w prowadzeniu skutecznej terapii logopedycznej, nawet w bardzo skomplikowanych przypadkach
- atrakcyjne graficznie materiały – gry, historyjki obrazkowe, scenariusze i karty pracy
- dostęp do E-szkoleń
- zaproszenia na certyfikowane webinaria
- dostęp do E- mailowej poradni – konsultacje z doświadczonym logopedą
Sprawdź ofertę »
Autor: Anna Anna Jaźwińska-Chren
neurologopeda, psycholog, psychoterapeutka w trakcie szkolenia (ukończony 2 rok szkolenia z Transkulturowej Psychoterapii Pozytywnej we Wrocławskim Instytucie Psychoterapii), kulturoznawczyni. Prowadząca liczne szkolenia z zakresu logopedii (m.in. z elektrostymulacji, kinesiotapingu, terapii miofunkjconalnej). Posiada wieloletnie doświadczenie w pracy z ludźmi. Od 2009 roku udziela wsparcia jako neurologopeda (m.in. w poradniach psychologiczno-pedagogicznych, placówkach oświatowych i medycznych), od 2015 roku we własnym gabinecie. Od 2023 pracuje także jako psycholog prowadząc indywidualne konsultacje dla osób cierpiących na bruksizm, z diagnozą ADHD i zaburzeń osobowości.
Zafascynowana neuronauką w psychoterapii, terapią narracyjna, wykorzystaniem
opowieści w procesie psychoterapeutycznym. Autorka artykułu dotyczącego bajek w terapii, w oparciu o który prowadzi obecnie badania naukowe w tym obszarze (grant przyznany przez WAPP)