„Mowa zaczyna się w głowie – nie w buzi”. Wybrane ćwiczenia lewopółkulowe w służbie logopedii

Mowa to umiejętność, która pojawia się i doskonali wraz z rozwojem. Dziecko rosnąc, poznaje język swojego otoczenia i stopniowo staje się jego coraz bardziej świadomym i doświadczonym użytkownikiem. Niekiedy jednak rozwój mowy przebiega z opóźnieniem lub jest zaburzony. W takich sytuacjach konieczne jest wsparcie językowego rozwoju dziecka, a wśród licznych oddziaływań terapeutycznych warto zastosować ćwiczenia stymulujące pracę lewej półkuli mózgu. Różnorodne zaburzenia w aspekcie sekwencyjnego odbioru i przetwarzania bodźców dźwiękowych mogą mieć istotny wpływ na percepcję i produkcję wypowiedzi językowych. Niniejszy artykuł traktuje o wybranych aktywnościach, których przebieg ściśle związany jest z funkcjonowaniem lewej półkuli: sekwencjonowanie, szeregowanie i kategoryzowanie. To aktywności powiązane z kształtowaniem się w umyśle linearnego przetwarzania bodźców, dostrzegania, porządkowania i stosowania reguł, tak istotnych w nabywaniu i sprawnym posługiwaniu się językiem.