terapia logopedyczna

Czas trwania terapii logopedycznej jest sprawą indywidualną każdego pacjenta. Aby nakreślić plan działania terapeutycznego, częstość spotkań z dzieckiem, a także trudność przypadku, logopeda musi przeprowadzić dokładną diagnozę. W pierwszym etapie diagnozy, specjalista przeprowadza wywiad z rodzicami.

Cel: Kształtowanie wyrazistości artykulacyjnej samogłosek, doskonalenie spostrzegania wzrokowego i umiejętności grafomotorycznych.

Współczesna logopedia coraz częściej korzysta z metod wspierających terapię w sposób holistyczny. Jedną z nich jest joga, która poprzez pracę z ciałem może pomagać w poprawie napięcia mięśniowego i postawy. Dzięki temu wspiera tworzenie warunków potrzebnych do skutecznej terapii logopedycznej.

W części praktycznej naszym celem było przedstawienie podstawowych asan (pozycji ciała) oraz propozycji zabaw z wykorzystaniem jogi jako elementu wsparcia terapii logopedycznej. Asany podzielone zostały na: leżące, stojące, siedzące oraz klęczące, a przy każdej opisano aktywizowane przez nie grupy mięśniowe.

1. Pozycja zwłok (Savasana)
Jest to klasyczna pozycja symetryczna, w której ciało pozostaje w pełnym kontakcie z podłożem, a mięśnie posturalne mogą zaprzestać działania przeciwko grawitacji.

14. Pozycja siedząca (Upavesanasa)
Należy do symetrycznych pozycji siedzących. W czasie jej wykonywania angażowane są mięśnie stóp, nóg, a także mięśnie dna miednicy. Podczas wykonywania pozycji najważniejsza jest wyprostna pozycja kręgosłupa z głową stanowiącą jego przedłużenie. Pozycja jest szczególnie trudna do wykonania dla osób z przykurczami tylnej taśmy mięśniowej.

5. Pozycja półksiężyca (Ardha Candrasana)
Asymetryczna pozycja stojąca, która wymaga utrzymania równowagi. Angażuje mięśnie posturalne, mięśnie nóg, ułatwia otwarcie klatki piersiowej. Jako pozycja asymetryczna powinna być wykonywana na obie strony.

21. Pozycja gołębia (Eka Pada Rajakapotasana)
Jest to pozycja asymetryczna. Pozwala na otwarcie klatki piersiowej, rozciągnięcie mięśni nóg. Powinna być wykonywana obustronnie.

O słoniu, który chciał wiedzieć, czemu ma takie duże uszy
Pewnego dnia w dzikiej Afryce spał sobie smacznie słoń. Miał słoniową trąbę, słoniowe nogi i wielkie słoniowe uszy. Kiedy słońce zaczęło wstawać, obudził się i przeciągnął.