Podstawowe znaczenie dla uzyskania prawidłowej artykulacji mają ćwiczenia słuchowe. Zdolność do rozpoznawania i identyfikowania przez dziecko głosek stanowi konieczny wstęp do dalszej pracy korekcyjnej. Daje także możliwość wytworzenia nowej dla dziecka artykulacji metodą najbardziej naturalną i najprostszą, czyli słuchową.

Prosimy dziecko, aby powtórzyło (naśladowało) wymawianą przez logopedę głoskę. Logopeda wymawia pojedynczy, prawidłowy dźwięk, dziecko powtarza. Głoska wymawiana przez logopedę musi być wzmocniona akustycznie  i bezwzględnie prawidłowo artykułowana. Dzieci uczestniczące w terapii logopedycznej  najczęściej dopiero w bezpośredniej pracy z logopedą po raz pierwszy  słyszą wyizolowaną, prawidłowo wymówioną głoskę. Zwykle wcześnie, poprawione przez dorosłych, miały wymówić od razu cały wyraz. Rodzice często mówią do dziecka „Powiedz: czapka”, albo: „ Nie mówi się capka, tylko czapka”. Zazwyczaj, po usłyszeniu takich wskazówek, dziecko mające trudności w rozwoju artykulacji tej głoski, jest zdezorientowane, a nawet zawstydzone, gdyż w ogóle nie ma świadomości, że coś wymawia  niepoprawnie. Nie wie także, jak to zrobić, aby inaczej wypowiedzieć dane słowo, tak jak tego oczekują rodzice.

Jeśli tak się nie stanie, logopeda może skorzystać z innej metody, którą łączy słuch i wzrok.