Jeżeli dany pracownik został zatrudniony zgodnie z przepisami prawa i spełnia wszystkie wymogi formalno-prawne, w tym te wynikające z ustawy z 13 maja 2016 r. o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich i w związku z wykonywanymi przez niego zadaniami jego praca z dzieckiem polega na prowadzeniu np. indywidualnych zajęć z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, wówczas prowadzenie indywidualnych zajęć jest zgodne z przepisami prawa, w tym zasadami ich organizacji.

Należy zwrócić uwagę, dlaczego i w jakim zakresie inni pracownicy oprócz psychologa i logopedy (bądź innych specjalistów prowadzących zajęcia indywidualne) mają pracować, przebywać z dzieckiem sam na sam, czy np. wynika to z organizacji zajęć (wówczas jest to działanie uzasadnione i zgodne z organizacją pracy przedszkola).

Trzeba również mieć na uwadze, że w dokumencie standardy ochrony małoletnich, w sposób dostosowany do charakteru i rodzaju placówki lub działalności, określa się w szczególności:

• zasady zapewniające bezpieczne relacje między małoletnim a personelem placówki, a w szczególności zachowania niedozwolone wobec małoletnich (zgodnie z art. 22c ust. 1 pkt 1 cyt. wyżej ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich).

Jeżeli nie zachodzą przesłanki wynikające ze specyfiki pracy jednostki, to nie ma uzasadnienia, aby każdy pracownik przebywał sam z dzieckiem. Oczywiście należy brać pod uwagę okoliczności różnego rodzaju, np. konieczność udzielenia pomocy dziecku, czynności higieniczne itp. Istotne jest rozważenie, jakie są potrzeby dziecka i organizacja pracy.

Podsumowując, przebywanie pracownika z dzieckiem sam na sam powinno być uzasadnione, wynikać ze specyfiki, organizacji pracy przedszkola i potrzeb dziecka, a personel skutecznie zapoznany ze standardami, innymi regulaminami - ze zwróceniem szczególnej uwagi na przytoczone wyżej przepisy ustawy o przeciwdziałaniu zagrożeniom przestępczością na tle seksualnym i ochronie małoletnich.