Gdyby tak skupić się tylko na wywoływaniu i utrwalaniu głoski u naszego małego pacjenta, to porównałabym takie postępowanie do jedzenia pysznych lodów od spodu wafelka. Każdy logopeda wie doskonale, że w prowadzeniu terapii (niezależnie od wieku pacjenta) możemy znaleźć już na starcie szereg zaburzeń lub nieprawidłowości związanych z niewygaszonymi lub przetrwałymi odruchami bazowymi. Mowa tu oczywiście o zaburzeniach związanych z: kąsaniem, odruchem gardłowym, oddychaniem, gryzieniem, żuciem, połykaniem etc. Dziś jednak chciałabym skupić się na jednym z odruchów pierwotnych. Wydawać by się mogło, że do pierwszego roku życia ośrodkowy układ nerwowy sobie poradzi, a jednak…. Wpływ przetrwałych odruchów pierwotnych na rozwój i funkcjonowanie dziecka jest ogromny.
Pamiętam jeszcze z dzieciństwa, jak w nerwowych sytuacjach od dorosłych słyszałam „dzieci i ryby głosu nie mają”. Nie bardzo rozumiałam, co ci dorośli mieli na myśli, ale dziś jako dorosła i w dodatku logopeda częściej spotykam „dzieci i ryby które głos tracą” – niestety.
Nie będę się dzisiaj skupiać nad wyjaśnianiem czym jest bilingwinizm, ale spróbuję opowiedzieć o swoich terapiach prowadzonych z dziećmi biinwalnymi, tzn. posługującymi się w zrównoważony sposób w dwóch lub więcej językach. Zacznijmy od tego, że według szacunkowych danych, ponad połowa ludzi na świecie jest dwujęzyczna. Generalnie osoby bilingwalne stanowią większość populacji świata i czy nam (logopedom) podoba się to czy nie, musimy myśleć o tym, by sami być dwujęzycznymi. Zastanówmy się chwilę nad tym tylko, że gro z naszych dzieci szkolnych już w wieku kilku lat uczęszcza na szereg zajęć z chociażby języka angielskiego. Ja w swojej praktyce spotkałam mnóstwo dzieci z rodzin dwunarodowościowych, np. mama jest Polką, Tata – Niemcem. Dziecko uczęszcza do przedszkola polskiego, ale do szkoły podstawowej już niemieckiej czy też na odwrót. Czasem mama jest Niemką, Tata – Polakiem, dziecko korzysta z edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej w systemie polskim, ale w domu posługuje się językiem niemieckim.
Cel: Utrwalanie wymowy głoski „sz” w wygłosie wyrazów.Polecenie: Przeczytaj wyrazy i połącz je z odpowiednim rysunkiem.
Co zrobić, gdy dziecko zniekształca brzmienie głoski ,,sz”? Co zrobić, gdy 5-letnie dziecko nie mówi głoski „sz”? Poznaj możliwe przyczyny, diagnozy, patomechanizmy. Dowiedz się, jak powstaje ,,sz”. Poznaj sposoby wywołania tej głoski. Wykorzystaj w swojej praktyce przykładowe ćwiczenia wynikające wprost z rodzaju trudności będących podłożem nieprawidłowej wymowy.
Polecenie: Teraz wspólnie będziemy nazywać różne części ciała. Pokazuj je razem ze mną i nazywaj. Np. To jest głowa. To jest oko. To jest ucho. (Takie postepowanie jest elementem wychowania słuchowego). Następnie części ciała możemy wskazywać na lalce, misiu. A teraz posłuchaj, którą część ciała wymienię, powtórz usłyszany wyraz i pokaż odpowiednią część ciała.
Polecenie (ćw. słuchowe): Wytnij obrazki przedstawiające części ciała. Wspólnie nazwiemy narysowane na nich części ciała. Teraz posłuchaj, jaki wyraz wypowiem i powtórz go, albo wskaż odpowiedni obrazek.
Polecenie 1 (ćw. słownikowe): Dzieci na obrazku nie czują się dzisiaj dobrze i każde z nich boli jakaś część ciała. Przyjrzyj się obrazkom i dokończ zdania, wstawiając nazwę części ciała.
W jaki sposób prowadzić logopedyczne badania przesiewowe?Dowiedz się, jak sprawnie zorganizować logopedyczne badania przesiewowe w placówce oświatowej, uwzględniając badania uczniów, przekazywanie informacji nauczycielom i nawiązywaniekontaktów z rodzicami. Porównaj dostępne w Polsce narzędzia umożliwiające prowadzenie tychbadań. Zapoznaj się ze standardami postępowania podczas prowadzenia wstępnej oceny mowydziecka przez logopedów oraz inne osoby mogące przeprowadzić takie badanie (przedstawicieleśrodowisk edukacyjnych, personel medyczny).
© Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
Czy chcesz otrzymywać powiadomienia o zmianach prawnych, webinariach i promocjach?
Wyrażając zgodę na otrzymywanie powyższych powiadomień, oświadczam iż zapoznałem/am się z Regulaminem usługi i zgadzam się na stosowanie jego postanowień.