Wypowiedzi dzieci mogą przybierać bardzo różne formy w zależności od sytuacji stworzonej przez prowadzącego. W momencie przejścia do etapu utrwalania wymowy głoski w mowie zmieniają się oczekiwania terapeuty względem dziecka. Do tej pory logopeda oczekiwał powtarzania: ruchów aparatu mowy, ćwiczeń usprawniających, głoski w izolacji, pojedynczych sylab lub wyrazów. Mimo otwartej postawy terapeuty i jego chęci nawiązania relacji komunikacyjnej rzadko zależało logopedzie na spontanicznej wypowiedzi dziecka. Wszak na wczesnych etapach terapii wymowy podopieczny nie jest w stanie stosować zdobytych umiejętności w toku samodzielnej mowy. Etap utrwalania głosek w mowie w znacznie większym stopniu angażuje dziecko do samodzielnej, niekierowanej aktywności werbalnej. Czy to jest dla dziecka bardziej komfortowa sytuacja? Nie zawsze. Z różnych względów uczeń może unikać dłuższych spontanicznych wypowiedzi. Dlaczego?
© Wydawnictwo Wiedza i Praktyka
Czy chcesz otrzymywać powiadomienia o zmianach prawnych, webinariach i promocjach?
Wyrażając zgodę na otrzymywanie powyższych powiadomień, oświadczam iż zapoznałem/am się z Regulaminem usługi i zgadzam się na stosowanie jego postanowień.