AAC w terapi logopedycznej

We wstępie do tematu usprawniania logopedycznego u osób dorosłych z wykorzystaniem metod komunikacji wspomagającej i alternatywnej warto wspomnieć o kryterium wieku jako cesze biologicznej języka (biolektu), którym posługują się ludzie. Wyróżnia się cztery grupy: biolekt dziecięcy, młodzieżowy, wieku dojrzałego i wieku starszego (senioralny). Zapoznanie się z ich charakterystykami pozwala przybliżyć językowy obraz świata poszczególnych przedstawicieli grup. Wśród cech danych biolektów można wskazać istotne różnice, które niewątpliwie mają wpływ na określanie przez logopedę głównego celu terapeutycznego, możliwego zakresu działań terapeutycznych i rokowań (bezpośrednio związanych ze stanem zdrowia). Wraz z postępem procesu starzenia się przede wszystkim należy pamiętać o wzroście ryzyka wielochorobowości czy też obniżaniu się jakości funkcjonowania poznawczego, które niekiedy uniemożliwia proces uczenia się.

Z artykułu dowiesz się:

• Jaką formę komunikacji może przybierać komunikacja alternatywna i wspomagająca?
• U jakiej grupy pacjentów dorosłych warto rozważyć wprowadzenie AAC?
• Jakie są nadrzędne cele korzystania z AAC?